به گزارش نودادامروز ،مریم بالوی فیلی در یادداشتی نوشت : سال‌ها می‌گذرد آرام و بی‌صدا، شبیه برگ‌هایی که از شاخه می‌افتند نه با هیاهو بلکه با نجواهای باد دختران و پسران، رؤیاهای جوانی را در جانشان پرورده‌اند، اما زمان بی‌رحم‌تر از آن است که رؤیاها را جاودانه نگاه دارد جوانی، همچون پرنده‌ای بی‌قرار روزی از شانه‌هایشان پرواز می‌کند و آنچه می‌ماند خاطراتی است که گاهی شیرین‌اند و گاهی تلخ.

دختران، روزی دست‌هایی را تصور کرده‌اند که در ازدحام زندگی شانه‌هایشان را پناه دهد، چشمانی که در تاریکی روزگار چراغ راهشان شود و پسران، روزی رویایی ساخته‌اند که گرمای خانه را حس کنند صدای خنده‌ای که خستگی‌هایشان را از تن بزداید اما برخی، به دو راهی انتظار و انزوا رسیده‌اند، جوانی را پشت سر گذاشته اما کسی نیامده است که واژه “ما” را برایشان معنا کند.

گاهی میان ازدحام جشن‌های دیگران حسرتی نهان در دل می‌نشیند حسرتی از جنس سوال‌های بی‌جواب، چه شد که قطار زندگی در ایستگاه تنهایی متوقف شد؟ چه شد که شب‌ها تنها صدای ساعت، هم‌نشین دل‌های بی‌قرار شد؟ آیا جهان سرنوشتشان را به فراموشی سپرده یا جایی در میان هزاران تصمیم ناتمام گم شده‌اند؟

پیری زمانی می‌رسد که آینه‌ها گذشته را مرور می‌کنند و عکس‌های قدیمی یادآور روزهایی هستند که امید به فردا هنوز رنگی از روشنی داشت اما برخی به جای خاطراتی گرم به سال‌هایی نگاه می‌کنند که در تلاطم تلاش‌های بی‌ثمر گذشت آیا باید پذیرفت که قسمتِ برخی هم‌نشینی با تنهایی است؟

جامعه گاهی بی‌رحم‌تر از خودِ زمان است معیارها، فشارها، توقعاتی که فرصت انتخاب را به سایه‌ها می‌رانند، مسیری که می‌توانست روشن باشد در ابهام فرو می‌رود.

دخترانی که روزها را با رؤیای مادری و عشق سپری کردند، پسرانی که امید داشتند روزی خانه‌ای از جنس آرامش بسازند اما دیوارهای بی‌اعتمادی و ترس مانعشان شد.

در پایان می توان گفت ، در کنار این روایت‌های تلخ هنوز بارقه‌ای از امید باقی است هنوز کسانی هستند که باور دارند سن فقط عددی است و عشق در هر لحظه از زندگی می‌تواند متولد شود هنوز دل‌هایی هستند که در انتظار فرصتی تازه چشم به راه نگاه مهربانی مانده‌اند شاید فردا روزی باشد که این سکوت با صدای خنده‌ای شکسته شود.

شایان ذکر است تا اسفند ۱۴۰۳، بر اساس آمار رسمی در استان ایلام ۷,۲۵۰ مرد و ۵,۸۳۰ زن ازدواج کرده‌اند این عددها تنها آمار نیستند هر کدام داستانی از امید، تصمیم و آغاز یک زندگی را روایت می‌کنند اما در کنار این ازدواج‌ها بی‌شک هزاران نفر نیز هستند که هنوز در جاده انتظار ایستاده‌اند امیدوار به روزی که جوانی‌شان در دل خاطرات تنها نماند.