به گزارش نودادامروز ، مریم بالوی فیلی فعال رسانه ای در یاددشتی با عنوان یک قبای خاکی به مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت الله ابراهیم رئیسی رئیس جمهور دولت سیزدهم با همراهانش نوشت: همیشه نگران مردم بود و این نگرانی در چهراش آشکار بود حتی در سکوتش نیز شنیده می‌ شد انگار مسئولیت برایش تعهدی بود که هر روز باید ثابت می‌ شد باورش این بود که اگر درد را از نزدیک نبینی راه‌ حل هم کامل نخواهد شد.

از راه دور مدیریت نمی‌ کرد باید نزدیک می‌ آمد دردها را لمس می‌ کرد می‌ شنید و بعد تصمیم می‌ گرفت روستا به روستا می‌ رفت پرس‌ وجو می‌ کرد و پای حرف مردم می‌ نشست.

وقتی خبری می‌ رسید مشکلی جدی است قبل از اینکه مسئولان دورش را پر کنند با پاسخ‌ های آماده، خودش می‌ رفت سر اصل ماجرا گوش می‌ داد به حرف‌ های شاید یک پیرزن یا یک پیرمرد یا یکی از اهالی آن منطقه بعد در همان جا دنبال راه حل می‌ گشت حتی در روزهای سخت هم کوتاه نمی‌ آمد در سیل، در اوج گرما ، در سرما و بارش برف و باران می آمد آنجا حاضر بود جایی می‌ رفت که هر مسئول یا مدیری نمی رفت.

آری اولویتش حرف رهبر و حرف مردم بود پیگیر دل‌ نگرانی‌ ها و مطالباتشان بود دغدغه‌ ها را دنبال می‌ کرد و برایشان وقت می‌ گذاشت.

و عاقبت رئیس جمهور دولت سیزدهم در راه خدمت با همراهانش در همان مسیری که با مردم پیمان بسته بود جلو رفت و شهادتش نیز مُهر تاییدی بر مردمی بودنش شد و با یک قبای خاکی راه خدمت را تا انتها همراهی کرد.