به گزارش نودادامروز، مریم بالوی فیلی فعال رسانه‌ای، در یادداشتی نوشت: خانه‌ای که روزگاری در سکوت فرو رفته بود اکنون لبریز از هیاهوی دل‌نشین است خنده‌های صبحگاهی که فضای خانه را پر می‌کنند، نجواهای شبانه‌ای که قصه‌ها را به رؤیا می‌سپارند و نگاه‌هایی که امید را در دل زنده نگه می‌دارند زندگی، وقتی با مهر آمیخته شود رنگی دیگر می‌گیرد پر از شور، لحظه‌های ناب و عشق.

گاهی آدم به گذشته فکر می‌کند به روزهایی که دنیا را جور دیگری می‌دید آن زمان سکوت شب‌ها، خلوت صبح‌ها و آرامش عصرها شاید ساده‌تر بود اما هیچ‌گاه به اندازه‌ی امروز عمیق نبود حالا در هر گوشه‌ی خانه، ردپای عشق را می‌توان دید دیوارها قصه‌ای دارند، پنجره‌ها خاطره‌ای را در دل پنهان کرده‌اند و هر لحظه،رنگ تازه‌ای به زندگی می‌بخشد.

روزهایی هست که دشواری‌هایشان فراتر از انتظار می‌روند بی‌خوابی‌های طولانی، خستگی‌هایی که حتی عمیق‌ترین نفس‌ها هم تسکینشان نمی‌دهد و مسئولیت‌هایی که پایانی ندارند اما وقتی نگاهی مهرآمیز همه‌ی این سختی‌ها را کم‌رنگ می‌کند، وقتی خنده‌ای ساده تمام دردها را از میان برمی‌دارد آن لحظه است که معنای واقعی زندگی آشکار می‌شود.

هیچ‌چیز جای آن لحظه‌ها را نمی‌گیرد، زمانی که کسی مشتاق شنیدن صدای توست، وقتی دستان کوچکی انگشتانت را در میان خود می‌گیرد وقتی چشمانی به امید نگاه تو روشن می‌شود این لحظه‌ها خاطره‌هایی هستند که هیچ‌گاه محو نمی‌شوند قصه‌هایی که همیشه در دل زنده می‌مانند و عشقی که هیچ پایانی ندارد.

گاهی شب‌ها که چراغ‌ها خاموش می‌شوند آدم به آینده فکر می‌کند به روزهایی که هنوز نیامده‌اند به مسیری که هنوز پیموده نشده و به لحظه‌هایی که تجربه‌شان در پیش است. در این اندیشه‌ها حقیقتی روشن می‌شود این مسیر با همه‌ی دشواری‌هایش ارزشمند است هر انتخابی که از روی مهر شکل گرفته هر تصمیمی که با عشق همراه بوده راهی را گشوده است که نه‌تنها زندگی را غنی‌تر می‌کند بلکه ردپایی جاودان بر جای می‌گذارد.

سال‌ها می‌گذرند قصه‌ها تغییر می‌کنند اما چیزی که همیشه باقی می‌ماند عشق است، عشقی که در هر نگاه جاری است در هر کلام نفوذ می‌کند و در هر لحظه معنا می‌یابد این حضور این گرما این زندگی تنها چیزی است که از انسان باقی می‌ماند یادگاری از محبت، نشانه‌ای از مهربانی و امیدی که هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود.

و در نهایت آنچه اهمیت دارد لحظه‌هایی است که در قلب‌ها نقش بسته‌اند خاطره‌هایی که همیشه زنده می‌مانند قصه‌هایی که فراموش نمی‌شوند و عشقی که حتی در سخت‌ترین روزها چراغی روشن در دل آدم باقی می‌گذارد این زندگی، با همه‌ی فراز و نشیب‌هایش زیباتر از آن است که بتوان تصورش کرد.

در میان لحظه‌های کوچک مفاهیمی بزرگ متولد می‌شوند فرزند با وجود صغیر بودن تأثیری کبیر در قلب و جان آدمی برجای می‌گذارد.

هر کودک یادآور روزهای گذشته و نویدبخش آینده‌ای روشن است او در آغوش محبت رشد می‌کند و با هر گامی که برمی‌دارد دنیایی تازه می‌سازد زیرا زندگی، در امتداد همین آغازهای بی‌پایان معنا پیدا می‌کند.